Obudziłam się dziś z myślą, że muszę coś napisać. Złożyć kilka słów, sklecić kilka zdań… Uznaję, że to dobry symptom, że coś wreszcie wraca do normy, że znów będę mogła powiedzieć, że nie rysuję, ale potrafię trochę malować słowem… Jeśli tak rzeczywiście jest, to jeden z najpiękniejszych poranków dla mnie od dłuższego czasu… Przez ostatnie dni razem z całym światem wstrzymaliśmy oddech. Wojna na Ukrainie może nie jest wielkim zaskoczeniem patrząc na działania, które miały tam miejsce od dłuższego czasu, jest jednak powodem do ogromnego smutku. I dla mnie niestety potwierdzeniem, że historia zatacza swoje kręgi, świat się zmienia, robi się nowoczesny…a ludzie są tacy sami- rządzą nimi te same…